Ullu şairler har zamanda da özünden soñ yaşağan naslular bulan asrulanı boyunda ruh, pikru, his yaqdan zamandaşı bolup gelgen. Bizin Ullu Şairibiz Yırçı Qazaq da, ozoqda, haligi zamanda yaşayhan har qumuqnu da ruh sırdaşı, pikru qurdaşı... Artdağı yıllarda busa ol ayroqda yuwuq bolup qaldı. Sebebi ne eken?
Dünya çar yimik aylana dep qumuqlar nehaq aytmağan. Ötgen günlege oşayğan günler tarixde de qaytıp degenley gelip qalağan gezikler köp yoluğa. Yırçı Qazaq yaşağan "dewür-dewür, pitne dewür zaman" yañıdan hali bizin başıbızha qobup qalğan yimik tügülmü? Şo özünü "pitne dewürün" ajayıp güçlü küyde suratlağan. Qazaq yañız özünü zamandaşlarına tügül — gelejek naslulağa da nasihatların-wasyatların qoyup getme süygende yimik. Haligi zamanıbızğa ötesiz bek qıyışağan satırları onu köp, olanı barısın da bu maqalada geltirme imkanlıq yoq, şo gözden Yırçı Qazaqnı yañıdan oxup çıqmaqnı oxuwçulağa taklif etip, munda bir-eki misallar bulan tamamlanayım.
Hali bolğan yañı baylar, hakimler özleni aylanasına köbüsü neçikleni cıya?
("Nasip")
Haligi "qara qulğa döngen" özdenleni de, yañı "xanlanı" da "yüz dınqı" yoqmu? Kepler yañı "temir tuzaqlağa" tüşmedimi, "kanadağı gün tiymegen yurtlağa känt ete dep, ayıp etme" de kimni tili aylanar? Aldın Qazaq da, onu yimik miñler de güçden sürgün etilip yiberilegen Sibirlege, hali çarasızlıq güç etip, qumuqlar şo suwuq Sibirlege, sayki, "öz göñülden" miñler bulan getip turmaymı?! Hali de köp qumuqlar "can ağalar, sizge dua amanat" dep,
Amma Yırçı Qazağıbız ruhdan bütünley tüşmey, qısmat uçun çalışmaqnı, tarıq busa, yabuşmaqnı-çabuşmaqnı yanın tutup, özden küyde "er gerek!" dep, bir-bir muratlarına yetme bajarılmay qalsa da, "tap alaşasın satayım!" del erkek sözün ayta, bizin de yaşawdan küsmey, qıyınlıqlanı tübünde yançılmay yaşamaqğa çaqıra deme yaray.
Haligi zamanğa lap da ariw qıyışağan birdağı bir onu asarın bereyik.
Mahammat-apendi Osmanowğa yazılğan kağızdan